Dukje

Aromë gruaje, cikël poezish

Nga  | 

aromë gruaje | poezi 

Jada Caja, Tiranë

S’e di…

A ma shpjegon njeri, vlerën dhe ekzistencës e njeriut?!

Kur mbartim pasojat e atyre që bëjmë përditë….

kur njerëzit tanë më të dashur nuk janë më…

nga sot, nesër….

kur një shok/shoqja jonë nuk na flet më nga sot, nesër…

kur ne zihemi dhe shtiremi dita-ditës që njerëz që i duam shumë…

…nuk ekzistojnë më…

kur një i/e dashur nga sot, nesër na lë dhe ne vuajmë dhe vzhdojmë e vuajmë sepse jemi

ende të dashuruar…. “por sërish gjërat janë ftohur”….

Pse?

kur ka njerëz që vuajnë dita-ditëve deri sa i vjen fundi….

Pse? kur trishtohemi dita-ditës sepse na duket vetja të paaftë për të jetuar….

kur mendoj për ata njerëz që kalojnë trauma dhe kanë ende gëzimin për të jetuar….

Pse?

kur e dimë që gjithçka nuk do jetë diell e lumturi…..

dhe në fund asgjë nuk ka vlejtur sepse të gjithë….

E di…. E di… çdo ditë ka diçka të re… diçka të bukur… diçka që të bën të qeshësh dhe diçka që të lumturon…

por gjithsesi, ti pas pak nuk do kujtosh

asgjë… dhe mbase asnjë nuk është e gjitha bardh e zi…

E di….

por sërish, pse?

…kur e dimë se gjithçka një ditë e ka një fund?

🎧

 

 

Lini një koment

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

Shares