Biblioteka

Shteti nazist socialist i Bashkisë? Apo

Nga  | 

Silvi Bakiri

Sa të rezervuar janë italianët? Si e organizon ditën e punës një italian që punon në një bankë? A mund të themi më se një person i talentuar “në rrugë” e që disponon një background karriere mund të përfundojë i vobektë?

i vobektë – dikush, pa asnjë mundësi ekonomike e i cili ka kërkuar në tregun e punës (hi)

Artistët francezë që enden rrugëve, mjaftueshëm të talentuar për të arritur të kenë një profesion zënë një vend të veçantë në atmosferën e përgjithshme të një vendi të magjish si Parisi. Sa e vërtetë mbetet kjo thënie në një kontekst realist të së sotmes?

A ka vend në Shqipëri një artist i tillë?

[“Jam duke ecur e vetme rrugëve të Romës me një sufllaqe në dorë.” Provoje, do të të japë shumë liri. (pse- të e këtij konteksti)]

Disa djem pak më tutje e gjykojnë këtë si një sjellje aspak normale. Ata madje mendojnë se si të krijojnë një kontekst përfitues bazuar mbi një sjellje që në një gjykim të shëndoshë është më tepër se sa racionale.

“Po përgatitem për një audicion për NYFA.” Sa % e banorëve të një lagjeje në një lokacion të paizoluar e përthith siç duhet këtë informacion?

Shqipëria vuan prej sindromës Monro, më shumë se Italia. Një person që punon në Itali është relativisht i shkujdesur kundrejt një personi tjetër, për të marrë në konsideratë një sjellje negative ndaj “personit me sufllaqe” (në një lokacion me djem të cilët nuk kanë asnjë informacion për procesin). Sa etik është shteti në mënyrën se si ata djem do të gjykohen?

E nëse flasim sërish për Shqipërinë, sa ndihmon shteti, oër një organizim lokal në krijimin e atmosfere të orientuar pozitivisht ? Nëse e gjithë reklama është konceptuar negativisht që në fillim. Duke i dhënë një ngjyrim strategjik negativ edhe ‘lojtarëve’ (Bashkia, qytetari që kërkon punë, qytetari që kërkon të aplikojë për vizë, qytetari që dëshiron të studiojë në Akademinë e Arteve, qytetari që e ka këtë mundësi, nëpunësi dhe masat (shumica e të tjerëve).

E nëse, organizimi i orienuar negativisht merr fuqinë për ta bërë qytetarin të ndihet Gri (pa zgjidhje), si ndërhyn shteti? A ekziston një sistem gjenerues e që justifikon këtë sjellje negative kundrejt vetëm një personi (përkatësisht, prej shtresave të sipërpërmendura).

Disa strategë, thonë që po. Në këtë sens, Nazisti, nëse do ta emërtonim kështu “persekutorin/inkuizitorin” është as më pak e as më shumë se sa shteti demokratik, i kështu ofruar!


TI po risjell ‘nazizmin’ për të treguar se ashtu ka pasë funksionuar. Po e bën këtë duke fajësuar strategët (edhe Lewinksi ishte pra një viktimë e strategjive TË MAJTA) dhe po e lë të ndodhë duke justikuar strategët.

Ndryshe, mund ta quajmë Shtet strategjik për një strategji fitoreje (dhe fitimtare) në zgjedhjet që po vijnë. Ku pala fituese thotë

“Unë të shkatërroj, unë të jap edhe zgjidhjen!

Votoni të majtën për t’iu dhënë zgjidhje problemeve tuaja (të cilat i kam krijuar unë)”

Qytetari i mesëm parizian gëzon një kontekst tjetër në një kulturë tjetër prej kulturës gjermane, sllave, italiane dhe asaj shqiptare. Por edhe në këtë rast, mekanizmi shpëtues i ‘të vobektit’ është i orientuar pozitivisht.


{psikozat dhe problemet psikike marrin këshillim në një tjetër shkrim, hopefully edhe psikoterapeutik.}

Lini një koment

Adresa juaj email s’do të bëhet publike. Fushat e domosdoshme janë shënuar me një *

Shares